Numan Albarbari
is een Syrische schrijver en man van letters, momenteel woonachtig in de stad Backnang, in de deelstaat Baden-Württemberg, Duitsland.
Hij schrijft zowel in het Arabisch als in het Duits en wijdt zich met bijzondere passie aan literair essay, maatschappelijk betrokken romans en verhalen met een sterke psychologische inslag. Zijn werken weerspiegelen zijn pedagogische ervaring, die hem in staat stelt de menselijke ziel diepgaand te doorgronden, gevangen tussen individu en samenleving.
Zijn literaire productie kan worden beschouwd als een culturele brug tussen Oost en West. Geworteld in een levenspad dat gekenmerkt wordt door breuken en transformaties, verenigt zijn schrijven traditie en openheid. Albarbari’s teksten streven ernaar, in een voortdurend veranderende wereld, universele menselijke en pedagogische idealen te behouden, terwijl ze tegelijkertijd vernieuwend zijn op literair vlak.
Voor de vertaling van deze roman vanuit de oorspronkelijke taal, het Arabisch, naar andere talen, is gebruikgemaakt van enkele elektronische programma’s, met de bedoeling de woorden en betekenissen zo duidelijk mogelijk aan de lezer over te brengen. Toch kunnen sommige subtiele nuances verloren zijn gegaan en hebben bepaalde beelden of formuleringen wellicht de oorspronkelijk fijnzinnige en diepe kwaliteit verloren.
Ik laat daarom ruimte aan het denken en de smaak van de lezer: laat hem tussen de regels lezen, de emoties voelen en de gebeurtenissen en ideeën verbinden zoals ze in de geest van de auteur en in de tekst waren verweven. De gepassioneerde lezer maakt het verhaal compleet, geeft de woorden hun ware leven en transformeert ze tot een unieke ervaring die begrip en gevoel verenigt.
Verantwoording
Deze romans zijn werken van fictie. Hun personages en gebeurtenissen zijn voortgekomen uit de verbeelding, in een wereld waar werkelijkheid en droom in elkaar overvloeien, herinnering en verbeeldingskracht elkaar doordringen en de waarheid de horizon van het mogelijke raakt.
Mochten bepaalde details of scènes doen denken aan gebeurtenissen die ooit, waar dan ook, werkelijk hebben plaatsgevonden, dan is dat niets anders dan een weerspiegeling van het wezen van de literatuur. Literatuur put uit de menselijke ervaring en luistert naar de grote vragen van het bestaan, zonder de bedoeling te hebben werkelijke gebeurtenissen weer te geven of naar concrete personen te verwijzen.
Alle namen, bijnamen en personages die in deze romans voorkomen, zijn volledig fictief. Zij zijn uitsluitend door de auteur gecreëerd om de literaire wereld vorm te geven en haar artistieke samenhang te waarborgen. Iedere gelijkenis met levende of overleden personen berust dan ook louter op toeval en is geenszins bedoeld. Evenmin beogen deze werken een persoon, instelling of organisatie te schaden of, direct dan wel indirect, te verwijzen naar een specifieke gebeurtenis uit de werkelijkheid.
Wat zich tussen de omslagen van elk van deze boeken ontvouwt, is geen verslag van feiten en evenmin een kroniek van de geschiedenis. Het is een zoektocht naar de mens: naar zijn vreugde en zijn breekbaarheid, naar gevoelens die tijd en plaats overstijgen, naar vragen die nooit definitief worden beantwoord, en naar verhalen waarin lezers misschien iets van zichzelf herkennen, zonder dat zij het verhaal van één bepaalde persoon vertellen.